illibertare

illibertare [ML] , to deprive of freedom; b (w. ref. to free will). ubi Cristus libertavit suam ecclesiam, anticristus ipsam callide et ypocritice ~at Wycl. Pol. 262; ante dotacionem et assignacionem partis decime brachium seculare ecclesie fuit liberum a tali exaccione ecclesiastica, sed non licet ~are ecclesiam in tali pensione servili, ergo non debet propter statuta papalia a tali libertate excidere Id. Sim. 55.  b utrum possit ~ari liberum arbitrium potencie volitive Wycl. Quaest. Log. 244; noto primo quo ad quid nominis voluntatem ~ari et ipsam a libertate destitui secundum Anselmum est ipsam aliene subici potestati sine suo assensu Ib; quamvis homo potest impediri quoad actum imperatum a voluntate exteriore, non tamen voluntas ~ari probacione prime partis. ‥ et pro secunda parte arguitur quia non potest voluntas a libertate destitui cum, si potest velle voluntarie, et sic non coacte nec necessitative, et per consequens libere potest velle. igitur corollarium: licet homo potest invitus ligari, occidi, quia nolens, et non tamen potest et illibere velle Ib. 248.