illic
illic, he, she, it yonder, that
illic2, in that place, yonder, there
- I He, she, or it yonder, that (only ante-class.): sed Amphitruonis illic est servos Sosia, A portu illic nunc cum laterna huc advenit, Plaut. Am. prol. 148 sq.; id. ib. 1, 1, 138 (290): nimis demiror, Sosia, Qui illaec (i. e. Alcumena) illi me donatum esse aurea patera sciat, id. ib. 2, 2, 134 (766): cupio dare mercedem, qui illunc, ubi sit, commonstret mihi, id. Curc. 4, 4, 34 (590): unde auscultare possis, quom ego illanc osculer, id. Cas. 1, 45 (133): latuit intus illic in illac hirnea, id. Am. 1, 1, 275 (427); cf.: quid illac impudente audacius? id. ib. 2, 2, 186 (818): sed quid illuc est? id. ib. 1, 1, 114 (266); cf. id. As. 2, 1, 17 (265): illuc sis vide, id. Ps. 4, 1, 4 (908): illuc est sapere? Ter. Eun. 782: cum illoc pacisce, si potes: perge obsecro: Pacisce quidvis, Plaut. Bacch. 4, 8, 29 (870) et saep.: ubi illic est scelus, qui me perdidit? that scoundrel, Ter. And. 607.—
- B With the interrogative part. ne: illicine, etc.: Si. Illicine est? Ps. Illic ipsus est, Plaut. Ps. 4, 1, 44 (948): illancine mulierem alere cum illa familia? Ter. Heaut. 751.—
- II Hence, advv.
- A illac (sc. viā), that way, on that side, there: angiporto Illac per hortum circuit clam, Plaut. As. 3, 3, 152 (742): ita nunc hac an illac eam, incerta sum consili, id. Rud. 1, 3, 31 (215): hac atque illac perfluo, Ter. Eun. 105: hac illac circumcursa, id. Heaut. 512: omnes damnatos, omnes ignominia adfectos illac facere, stand on that side, belong to that party, Cic. Att. 7, 3, 5.—
- B illuc or illoc (the old form, like hoc for huc), adv., to that place, thither.
- 1 Lit.
- α Form illuc: imus huc, illuc hinc; cum illuc ventum est, ire illinc lubet, Enn. ap. Gell. 19, 10, 12 (Trag. v. 258 Vahl.): clam illuc redeundum est mihi, Plaut. Am. 1, 3, 29 (527): cum illuc veneris, id. Merc. 3, 4, 64 (651): paulo momento huc illuc impelli, Ter. And. 266: huc illuc quasi vitabundi agitare, Sall. J. 60, 4: salientes huc illuc, Quint. 10, 7, 6; so, huc atque illuc intuens, Cic. de Or. 1, 40, 184: huc et illuc Cursitant mixtae pueris puellae, Hor. C. 4, 11, 9: illuc ex his vinculis, i. e. into the other world, Cic. Tusc. 1, 31, 75: proponimus illuc ire, ubi, etc., Juv. 3, 24: illuc, unde fugit mus, id. 6, 339. —
- β Form illoc: post illoc veni quam, etc., Plaut. Truc. 3, 1, 3 (647): cum illoc advenio, Ter. And. 362 (dub.; Fleck. illo).—
- 2 Transf., to that person or thing, thereto (very rare): Pe. Illuc redi. Me. Quo redeam? Pe. Equidem ad phrygionem censeo, Plaut. Men. 4, 2, 54 (624): quo res haec pertinet? illuc: Dum vitant stulti vitia, in contraria currunt, Hor. S. 1, 2, 23: illuc, unde abii, redeo: Nemon' ut avarus, etc., id. ib. 1, 1, 108; cf. ib. 1, 3, 38: illuc cuncta vergere, to Nero, Tac. A. 1, 3.—
- b To that point, to such a pitch: tunc adversis urgentibus, illuc decidit ut malum ferro summitteret, Juv. 12, 53.
- I Lit.: haec illi vi pugnata pugnast usque a mane ad vesperum, Plaut. Am. 1, 1, 97 (249); id. ib. 261 (413); 1, 3, 36 (534): illic sum atque hic sum, id. Trin. 4, 4, 17 (1109): sive illic sive alibi libebit, id. Men. 5, 2, 42 (794): multo melius, hic quae fiunt, quam illic, ubi sum adsidue, scio, Ter. Hec. 217; so with ubi: vivendum est illic, ubi nulla incendia, Juv. 3, 197: illic, quicquid ero, semper tua dicar imago, Prop. 1, 19, 11; 13: cives Romani, qui illic negotiarentur, Caes. B. C. 3, 102, 6: illic radices, illic fundamenta sunt, illic, etc., Quint. 10, 3, 3.—
- II Transf., with that person or thing (very rare): non isto vivitur illic, Quo tu rere, modo, there, i. e. with him, with Maecenas, Hor. S. 1, 9, 48: civile bellum a Vitellio coepit et ... initium illic fuit, Tac. H. 2, 47: hic, ubi opus est, non verentur: illic, ubi nihil opus est, ibi verentur, Ter. And. 638.—
- B In that matter, therein: res publica et milite illic et pecunia vacet, i. e. in that war, Liv. 2, 48, 9: ego illi maxumam partem fero, Ter. Ad. 116: ego illic me autem sic adsimulabam quasi stolidum, Plaut. Ep. 3, 4, 39 (475); Quint. 1, 3, 4.
Romam veniens multa ~ic ‥ utilia didicit
‘illice’, quod per apocopen profertur ‘illic’
~ic ubi Anglica dicitur æt Loceresleage
Wiltuni enim tunc temporis licet ‥ ibi competenter locata veneraretur ‥ sancta Ædgitha ‥, lignea tamen adhuc ~c ecclesia stabat
implorans ut mane sequentis diei illuc properaret, sciturus pro certo quod omnes canonicos suos ~ic inveniret in obsequium illius ‥ paratos
eamus ut ~c invenias quod te credis hic vidisse
hic non reveritus aspectus hominum, ~c occultum Dei equanimiter expectans arbitrium
libellum ‥ de vita ‥ Guthlaci ‥ institui. ea tamen fiducia coram obtuli obsecrans ut si ullatenus ‥ ~c vitiosus sermo aures eruditi lectoris perculerit, ‥
in sedem ‥ Theodori ‥ subrogatus est primatumque ‥ sortitus, cum sacro usu pallii ‥ ~ic demandatus est(
venit ~ic quidam hospes
~ic veniens
➳ formes primitives -ce : illiusce Cato Agr. 139 ; illāce Cato Agr. 132 ; illosce, illasce Varro ; illisce Pl. Amph. 97, etc. || nom. pl. illisce Pl. Most. 510 ; 935.
- 1. op die plaats, daar, ginds; ➤ hic illic hier en daar;
- 2. (poët.) in die (andere) wereld;
- 3. in dat geval, bij deze gelegenheid;
- 4. (postklass.) (mbt. personen) aan die kant, daar; ➤ profana illic omnia, quae apud nos sacra (Tac.).
- ille+ce, he, she, it yonder, that: Illuc est sapere?T.: Ubi illic est, that fellow, T.: Illancine mulierem alere, T.
- illi+ce, in that place, yonder, there: melius, hic quae fiunt, quam illic, scio, T.: plurīs illic offendisse inimicos, quam hic reliquisse: Utque aër, tellus illic, O.: illic, ubi nulla incendia, Iu.: qui illic negotiarentur, Cs.—Yonder, in another world, Pr., O.—Of persons, with him, among them: non isto vivitur illic modo, with Maecenas, H.: severa illic matrimonia (i. e. apud Germanos), Ta.—In that matter, therein: illic, ubi nil opust, T.: res p. milite illic vacet, i. e. in that war, L.
-
…penetralia magni amnis ; in his residens facto de cautibus antro, undis iura dabat nymphisque colentibus undas. Conveniunt illuc popularia flumina primum, nescia, gratentur consolenturne parentem, populifer Sperchios et inrequietus Enipeus Apidanusque senex lenisque Amphrysos et…
Ovid, Metamorphoses
-
…movebat, sed circumsiliens modo huc modo illuc ad solam dominam usque pipiabat. qui nunc it per iter tenebricosum illuc unde negant redire quemquam. at vobis male sit, malae tenebrae Orci, quae omnia bella devoratis ; tam…
Catullus, Carmina
-
…norat ipsa tam bene quam puella matrem, nec sese a gremio illius movebat, sed circumsiliens modo huc modo illuc ad solam dominam usque pipiabat. qui nunc it per iter tenebricosum illuc unde negant redire quemquam. at vobis…
Catullus, Carmina
-
…suas aut qui ita loquuntur, ut videantur voluisse esse nobis, qui non sumus eruditissimi, familiares. Sed illuc redeo videtisne, quantum munus sit oratoris historia Haud scio an flumine orationis et varietate maximum ; neque eam reperio…
Cicero, de Oratore
-
…loquar quod non est proprium Syracusanorum, sed et illorum et commune conventus illius ac prope totius provinciae. quanta illuc multitudo, quanta vis hominum convenisse dicebatur tum cum statuae sunt illius deiectae et eversae at quo loco celeberrimo ac…
Cicero, in Verrem
-
…primum naturam ipsam videre, deinde inventionem, deinde constantiam. quae est igitur natura, quae volucris huc et illuc passim vagantis efficiat ut significent aliquid et tum vetent agere, tum iubeant aut cantu aut volatu cur autem aliis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…sunt praeter occultum et tutum iter ad mare Superum. hoc enim mari uti non possumus hoc tempore anni. illuc autem quo spectat animus et quo res vocat, qua veniam cedendum enim est celeriter, ne forte qua re…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…pernicie mea ; in qua quod correctum esse audieramus erat eius modi ut mihi ultra quingenta milia liceret esse, illuc pervenire non liceret. statim iter Brundisium versus contuli ante diem rogationis, ne et Sicca apud quem eram periret…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…casu et non in omni marmore necesse sit inesse vel Praxitelia capita illa enim ipsa efficiuntur detractione, necque quicquam illuc affertur a Praxitele ; sed cum multa sunt detracta et ad lineamenta oris perventum est, tum intellegas illud quod…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…videntur, inquit, mala Id quaeris, inquam, in quo, utrum respondero, verses te huc atque illuc necesse est. Quo tandem modo inquit. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum