imbricus
imbrĭcus, a, um, adj. [imber],
- rainy (ante- and post-class.): Auster, rain-bringing, Plaut. Merc. 5, 2, 35 (876): solstitium (opp. hiems serena), Macr. S. 5, 20, 14: imbrica tempestate pluviam videtur significare, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.
imbricus, a, um (imber), regnerisch, Regen bringend, auster, Plaut. merc. 877 G: solstitium, Macr. sat. 5, 20, 14: tempestas, Paul. ex Fest. 109, 1.
~us, pluviosus, nimbosus
imbrĭcus, a, um (imber), pluvieux, amenant la pluie : Pl. Merc. 877 ; Macr. Sat. 5, 20, 14.
Plaut. Merc. 5. 2. 35. Hic Favonius serenus est, hic Auster
Imbricus.
Festus:
Imbricatempestas pluviam videtur significare.
Macrob. 5.
Saturn. 20.
ad fin. Ut hiems serena sit, solstitium vero
Imbricum.