imbubino
imbubĭno, āre, v. a. [‡ bubino],
- to befoul, defile: ‡ bubinare est menstruo mulierum sanguine inquinare. Lucilius: Haec, inquit, te imbubinat, at contra te imbulbitat. Imbulbitare est puerili stercore inquinare, dictum ex fimo, quod Graeci appellant βόλβιτον, Paul. ex Fest. p. 32 Müll.
im-bubino, āre (in u. bubino), mit dem Monatlichen besudeln, Lucil. 1186 (b. Paul. ex Fest. 32, 1).
imbūbĭnō, āre, tr., salir dʼordures : Lucil. d. P. Fest. 32, 1.
bubino, quam vocem vide suo loco.