imbursare

imbursare [ML; cf. OF emborser] 1 to put in one’s purse: a (lawfully); b (unlawfully). a s1349 aurum ‥ sibi promissum cupiens inbursare Avesb. 119b; 1361 antequam ego vel heredes mei ‥ de predicta baronia aliquid nobis ~emus vel appropriemus Reg. Glasg. 263; striccius hic nummos imbursat et auget avarus Gower VC VII 97.  b c1220 si quo grandi munere bene pascas manum / frustra quis objiciet vel Justinianum / vel sanctorum canones, quia tanquam vanum / transferunt has paleas et imbursant granum (Contra Avaritiam 40) Pol. Songs 16; 1342 criminum conductores pecuniamque recipientes et ~antes ‥ eam in usus pauperum ‥ non convertunt (Const. Cant.) Conc. II 700b. 2 to reimburse, defray (another’s expenses). 1225 ita ‥ quod unaquaque procuratio summam duarum m. ‥ non excedat. ‥ easdem procurationes nolo ‥ ~are Reg. S. Osm. I 372; si quicumque pro culpis subditorum aut penis pecuniariis inflictis fuissent subditi multati, eas noluit ~ari; quin potius religiosis, pauperibus, et in aliis piis oneribus erogari Birchington Arch. Cant. 13.