imbuo
imbuo, to wet, moisten, soak, steep, saturate
imbuō, uī, ūtus, 3, a.: to wet, moisten; stain, 7.554.
imbŭo (inb-), ŭi, ūtum, 3, v. a. [in- and root biv-; cf. bibo, and Gr. πίνω], to wet, moisten, dip, tinge, touch, etc. (class.; cf.: inficio, infusco).
- I Lit.: liquoribus lanam, Col. 9, 14, 15: tapetes, quos concha purpura imbuens venenavit, Cn. Matius ap. Gell. 20, 9, 3: cados amurca, Plin. 15, 8, 8, § 33: guttura lacte, Ov. Ib. 131: imbuti sanguine gladii legionum vel madefacti potius, wet, or rather dripping with blood, Cic. Phil. 14, 3, 6: sanguis novus imbuit arma, Verg. A. 7, 554: sanguine manus, Vell. 2, 20, 1: vestis imbuta sanguine, Ov. M. 9, 153: munus tabo imbutum, Hor. Epod. 5, 65: tela imbuta veneno, Ov. Tr. 4, 1, 77: oscula, quae Venus Quinta parte sui nectaris imbuit, Hor. C. 1, 13, 16: odore imbuta Testa, id. Ep. 1, 2, 69.—With Gr. acc.: alium quae sunt inbuta colorem, Lucr. 2, 734 Munro.—
- II Trop.
- A In gen., to fill, tinge, stain, taint, infect, imbue, imbrue with any thing (esp. freq. in part. perf.): morte manus, Att. ap. Non. 521, 8; cf.: gladium scelere, Cic. Phil. 5, 7, 20: talibus promissis aures militum, Curt. 4, 10, 17: militum sanguine manus, id. 3, 8, 5.—
- β In part. perf.: aliqua humanitate imbuti, Varr. R. R. 1, 17, 4; cf.: religione imbuti, Cic. Div. 1, 42, 93: imbutus admiratione, Liv. 21, 39, 7: legiones favore Othonis, Tac. H. 2, 85: miles longo Caesarum sacramento, id. ib. 1, 5: imbuti et infecti Romanis delenimentis, Liv. 40, 11, 3: imbutus alicujus consiliis, id. 42, 26, 8: hac ille crudelitate imbutus, Cic. Phil. 3, 3, 4: superstitione, id. Fin. 1, 18, 60: sociale bellum macula sceleris imbutum, id. Font. 14, 31: colonorum caede imbutis armis, Liv. 4, 31, 7: imbutae caede manus, Ov. A. A. 2, 714: imbutae praeda manus, Tac. A. 1, 36.—
- B In partic.
- 1 To inspire or impress early, to accustom, inure, initiate, instruct, imbue: his ego de artibus gratiam facio, ne colas, ne inbuas eis tuom ingenium, Plaut. Trin. 2, 2, 17 (292): quibus ille studiis ab ineunte aetate se imbuerat, Cic. Deiot. 10, 28; cf.: animum tenerum opinionibus, id. Att. 14, 13, B, 4: variis erroribus, id. Tusc. 3, 1, 2: adulescentuli castrensibus stipendiis imbuebantur, Plin. Ep. 8, 14, 5: liberaliter educatos servilibus vitiis imbuisse, Liv. 26, 2, 11: nemo est tam immanis, cujus mentem non imbuerit deorum opinio, Cic. Tusc. 1, 13, 30; cf.: ea pietate omnium pectora imbuerat, ut, etc., Liv. 1, 21, 1: inter novitatem successoris, quae noscendis prius quam agendis rebus inbuenda sit, id. 41, 15, 8: imbuendis sociis ad officia legum, Tac. A. 12, 32: nec quicquam prius imbuuntur quam contemnere deos, id. H. 5, 5: qui honestis sermonibus aures imperatoris imbuant, id. ib. 4, 7; id. Or. 29; 31: optume cum domito juvencus imbuitur, is trained to labor, Plin. 8, 45, 70, § 180.—
- 2 To do any thing for the first time, explore, essay, set the example (poet.): illa rudem cursu prima imbuit Amphitriten, was the first to navigate, Cat. 64, 11: terras vomere, to plough first, Ov. Tr. 3, 11, 52; Val. Fl. 1, 69: phialam nectare, to fill first, Mart. 8, 51, 17: bellum sanguine, to initiate, i. e. to begin, Verg. A. 7, 542; cf. ib. 554: juvenem primo Hymenaeo (conjux), Sil. 3, 65: imbuis exemplum primae tu, Romule, palmae, begin, set the example, Prop. 4 (5), 10, 5: opus, Ov. A. A. 1, 654.—
- 3 Esp. in part. perf., somewhat instructed, imbued, initiated, trained: nos ita a majoribus instituti atque imbuti sumus, ut. etc., Cic. Phil. 10, 10, 20; cf.: et doctrina liberaliter institutus et aliquo jam imbutus usu, id. de Or. 2, 39, 162: parentum praeceptis imbuti, id. Off. 1, 32, 118: imbutus rudimentis militiae, Vell. 2, 129, 2; cf.: imbutum jam a juventa certaminibus plebeiis, Liv. 5, 2, 13: cognitiones verborum, quibus imbuti sumus, Cic. Fin. 2, 5, 16: dialecticis imbutus, id. Tusc. 1, 7, 14; cf.: litteris saltem leviter imbutus, Quint. 1, 2, 16: quasi non perfectum litteris sed imbutum, Suet. Gramm. 4: (verna) Litterulis Graecis imbutus, Hor. Ep. 2, 2, 7: ad quam (legem) non docti, sed facti, non instituti, sed imbuti sumus, Cic. Mil. 4, 10; so opp. instructus: elementis studiorum etsi non instructus, at certe imbutus, Tac. Or. 19.—Poet.: aurea pavonum ridenti imbuta lepore saecla, endued, Lucr. 2, 502 Munro (dub.; v. Lachm. Lucr. 2, p. 102).
imbuo, buī, būtum, ere (*imbu, vgl. altind. ambu, Wasser), mit etwas tränken, befeuchten, benetzen, in etwas eintauchen, so daß eine Sache Farbe, Geruch usw. bekommt, I) eig.: palmulas in aequore, Catull.: lanam liquoribus, Colum.: oscula nectare, Hor.: phialam nectare, benetzen (poet. = mit Wein anfüllen od. einweihen), Mart.: vestem sanguine, Ov.: sagittas, damit verwundet werden, Ov.: farina fermento imbuta, gesäuertes Mehl, Gell.: odore imbuta testa, Hor.: imbuti sanguine gladii, Cic.: sanguine consulis Romani militis imbutae manus sunt, Vell. – II) übtr.: A) benetzen, erfüllen, besudeln, beflecken, anstecken, gladium scelere, Cic.: aures promissis, Curt.: pectora pietate, Liv.: so auch imbutus nece, Ov.: imbutus maculā sceleris, Cic.: bellum odio imbutum, Cic.: imbutus crudelitate, Cic., superstitione, Cic., admiratione, Liv. – B) etwas zeitig beibringen, jmd. zu od. an etwas ge wöhnen, unterrichten, jmdm. Geschmack an etwas beibringen od. beizubringen suchen, jmd. in etw. einweisen, oft auch = in etw. erst einführen, mit etw. nur erst bekannt machen, einweihen, mit etw. vertraut machen, auch mit etw. ausstatten, erfüllen, se studiis, Cic.: alqm opinionibus, Cic.: vitiis, Liv.: militem licentiā saevitiāque, Tac.: nam si te regeret pudor, sive adeo cor sapientiā imbueret, Pacuv. fr.: nec quicquam (= nec ullā re) imbuuntur, Tac.: pectora religione, Cic.: (legiones) imbutae favore Othonis, Tac.: is, qui et doctrinā mihi liberaliter institutus et aliquo iam imbutus usu et satis acri ingenio esse videatur, Cic.: imbutus cognitionibus verborum, Cic.: imbutus rudimentis militiae, Vell.: elementis studiorum etsi non instructus, at certe imbutus sit, Tac.: quasi non perfunctus litteris, sed imbutus, Suet.: litteris saltem leviter imbutus, Quint.: litterulis Graecis imbutus, nur oberflächlich mit der griech. Literatur bekannt, Hor.: an tu dialecticis ne imbutus quidem est? hast du nicht einmal ein bißchen Logik gelernt? Cic.: Aper omni eruditione imbutus, mit einem Anflug von allgemeiner (enzyklopädischer) Bildung, Tac.: nos ita a maioribus instituti atque imbuti sumus, ut etc., Cic. – m. ad u. Akk., imb. socios ad officia legum, Tac.: ad excidium urbium imbutus (Scipio), Flor.: ad quam legem non instituti sed imbuti sumus, nicht unterwiesen, sondern durch Gewöhnung gelangt sind, Cic.: sic litteris talibusque doctrinis ante excoli animos et ad sapientiam concipiendam imbui et praeparari decet, Cic. fr.: m. in u. Akk., alqm in disciplinas dialecticas inducere atque imbuere, einführen u. einweihen, Gell. 16, 8, 1. – mit Infin., nec (Iudaei) quicquam prius imbuuntur (nichts wird ihnen eher eingeschärft), quam contemnere deos, Tac. hist. 5, 5; u. so Prud. perist. 9, 36. Min. Fel. 6, 1. – C) (poet.) etw. gleichs. einweihen, zuerst kennen lernen, probieren, beginnen, latrocinia militum, Flor.: imbue opus tuum, Ov.: terras vomere, zuerst pflügen, Val. Flacc.: cursu prima imbuit Amphitriten, ist zuerst geschifft, Catull.: exemplum palmae primae, das erste Beispiel geben, Prop.
imbŭō, (10) bŭī, būtum, ĕre, tr., ¶ 1 abreuver, imbiber, imprégner : tapetes purpura Matius d. Gell. 20, 9, 3, imprégner de pourpre les tapis ; cados amurca Plin. 15, 33, de marc dʼhuile les jarres ; imbuti sanguine gladii Cic. Phil. 14, 6, épées imprégnées de sang ¶ 2 [fig.] a) gladium scelere Cic. Phil. 5, 20, souiller son épée dʼun crime ; aures promissis Curt. 4, 10, 17, remplir les oreilles de promesses ; imbutus superstitione Cic. Fin. 1, 60, imbu de superstition ; alicujus consiliis imbutus Liv. 42, 26, 8, pénétré des conseils de qqn ; b) pénétrer qqn dʼune chose = la lui inculquer, lʼen façonner : alicujus animum opinionibus Cic. Att. 14, 13 b, 4, inculquer des opinions dans lʼâme de qqn ; variis imbuimur erroribus Cic. Tusc. 3, 2, nous nous imprégnons dʼerreurs diverses ; studiis se imbuere Cic. Dej. 28, se pénétrer de goûts, se former à des pratiques habituelles || nemo... cujus mentem non imbuerit deorum opinio Cic. Tusc. 1, 30, personne... dont lʼâme ne soit pénétrée de la croyance aux dieux || nos ita a majoribus instituti atque imbuti sumus, ut... Cic. Phil. 10, 20, nous avons été par nos ancêtres élevés et façonnés de telle sorte que... ; an dialecticis ne imbutus quidem es ? Cic. Tusc. 1, 14, nʼas-tu même pas une teinture de dialectique ? cf. Hor. Ep. 2, 2, 7 || nec quicquam prius imbuuntur quam contemnere deos Tac. H. 5, 5, et le premier principe dont ils se pénètrent, cʼest celui de mépriser les dieux ; imbuendis sociis ad officia legum Tac. Ann. 12, 32, pour façonner les alliés au respect des lois ¶ 3 [poét.] imprégner pour la première fois, [dʼoù] essayer, commencer : ubi sanguine bellum imbuit Virg. En. 7, 542, quand elle eut mis du sang sur la guerre, quand elle eut déchaîné les hostilités : terras vomere Val. Flacc. 1, 69, initier la terre au soc de la charrue, labourer pour la première fois ; imbue tuum opus Ov. Tr. 3, 11, 52, éprouve ton ouvrage le premier, essaie-le [taureau dʼairain étrenné par lʼinventeur] ; imbuis exemplum primæ palmæ Prop. 4, 10, 5, tu offres le premier exemple de la palme conquise.
- 1. bevochtigen, natmaken, doordrenken [vestem sanguine; guttura lacte];
- 2. (metaf.) vervullen (van: abl.) [alqm admiratione; pectora religione];
- 3. bevlekken, bezoedelen [gladium scelere];
- 4. gewennen aan, inwijden in, vertrouwd maken met, opleiden tot (m. abl.; ad; inf.) [se studiis; militem licentiā saevitiāque; socios ad officia legum];
- 5. (poët.) beginnen, inwijden [opus; exemplum het voorbeeld geven; bellum sanguine].
imbuo , is, i, utum, uere. 3.
泡。染。灌滿入心。— errore 以謬聳人耳。— doctrina 訓導。敎訓。— horrore 驚悚。Non esse talibus promissis imbuendas aures militum 不可以此等獎許聳兵之耳目。
Suggest a Translation
See an image
泡。染。灌滿入心。— errore 以謬聳人耳。— doctrina 訓導。敎訓。— horrore 驚悚。Non esse talibus promissis imbuendas aures militum 不可以此等獎許聳兵之耳目。
Suggest a Translation
See an image
imbuō (inb-) uī, ūtus, ere
- see PO-, to wet, moisten, soak, steep, saturate: palmulas in aequore, Ct.: imbuti sanguine gladii: sanguis imbuit arma, V.: imbuta sanguine vestis, O.: munus tabo imbutum, H.: oscula, quae Venus Quintā parte sui nectaris imbuit, H.: aram imbuet agnus, V.— Fig., to fill, steep, stain, taint, infect, imbue, imbrue: gladium scelere.—P. perf. with abl, tainted, touched, affected, tinged: nullo scelere imbutus: religione: Romanis delenimentis, L.: hac ille crudelitate.—To instruct superficially, color, tinge, inure, initiate, imbue: studiis se: dialecticis ne imbutus quidem: servilibus vitiis, L.: nos ita a maioribus imbuti sumus, ut, etc.: parentum praeceptis imbuti: (verna) Litterulis Graecis imbutus, H.: socios ad officia, Ta.: Imbuis exemplum palmae, i. e. you are the first to win, Pr.: opus tuum, begin, O.: Illa (navis) rudem cursu prima imbuit Amphitriten, i. e. first traversed the sea, Ct.
-
…desunt, dolis atque fallaciis contendit. Avaritia pecuniae studium habet, quam nemo sapiens concupivit ea quasi venenis malis imbuta corpus animumque virilem effeminat, semper infinita, insatiabilis est, neque copia neque inopia minuitur. Sed postquam L…
Sallust, Catilina
-
…, tibi haec fuisse et esse cognitissima ait phasellus ; ultima ex origine tuo stetisse dicit in cacumine, tuo imbuisse palmulas in aequore, et inde tot per impotentia freta erum tulisse, laeva sive dextera vocaret aura, sive…
Catullus, Carmina
-
…lassitudinem opperiri, sed omnia luxu antecapere. Haec iuventutem, ubi familiares opes defecerant, ad facinora incendebant animus imbutus malis artibus haud facile lubidinibus carebat ; eo profusius omnibus modis quaestui atque sumptui deditus erat. In tanta tamque…
Sallust, Catilina
-
…his quidem indoctis, fato fieri videantur omnia. sequitur μαντικὴ vestra, quae Latine divinatio dicitur, qua tanta inbueremur superstitione si vos audire vellemus, ut haruspices augures harioli vates coniectores nobis essent colendi. His terroribus ab Epicuro…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…nam de puero Clodio tuas partis esse arbitror ut eius animum tenerum, quem ad modum scribis, iis opinionibus imbuas ut ne quas inimicitias residere in familiis nostris arbitretur. contendi cum P. Clodio cum ego publicam causam ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, qui imitamur, quos cuique visum est, atque ad eorum studia institutaque impellimur ; plerumque autem parentium praeceptis imbuti ad eorum consuetudinem moremque deducimur ; alii multitudinis iudicio feruntur, quaeque maiori parti pulcherrima videntur, ea maxime exoptant…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, quas ab Hercule acceperat, tum consolabantur, cum E vi perino mo rsu venae vi scerum Vene no inbutae tae tros cruciatu s cient. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens ; Heu, qui salsis flucti bus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cum lacte nutricis errorem suxisse videamur. cum vero parentibus redditi, dein magistris traditi sumus, tum ita variis imbuimur erroribus, ut vanitati veritas et opinioni confirmatae natura ipsa cedat. accedunt etiam poëtae, qui cum magnam speciem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Resonándo mutum flébiles vocés refert. Huic Epicurus praecentet, si potest, cui E víperino mórsu venae víscerum Venéno inbutae taétros cruciatús cient Sic Epicurus Philocteta, st brevis dolor. At iam decimum annum in spelunca iacet. Si…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum