incogitans
incogitans, thoughtless, inconsiderate
incōgĭtans, antis, adj. [2. in-cogito],
- thoughtless, inconsiderate (ante- and postclass.): ni fuissem incogitans, Ter. Phorm. 155: adeon' te esse incogitantem atque impudentem, ut? etc., id. ib. 499; Aus. Sap. Periandr. 15.
incōgitāns, antis, (in u. cogito), unbedacht, unüberlegt, Ter. Phorm. 155 u. 499. Auson. sept. sap. 8 (Periand.), 15. p. 111 Schenkl.
quo quisque indoctior, audacior, ~antior, hoc pluris fit apud nostros
incōgĭtāns, tis (in priv.), irréfléchi, inconsidéré : Ter. Phorm. 155 ; Aus. Sept. 8, 15.
in-cōgitāns antis, adj.,
- thoughtless, inconsiderate: ni fuissem incogitans, T.