incoinquinatus
in-cŏinquĭnātus, a, um, adj.,
- unde filed, unpolluted (late Lat.): corpus, Vulg. Sap. 8, 20: mulier, id. ib. 3, 13; Ambros. Apol. David, 11, 56.
incoinquinātus, a, um (in u. coinquino), unbefleckt, unbesudelt, Vulg. sap. 3, 13 u. 8, 20. Augustin. gen. ad litt. 10, 17, 31 u.a. Eccl.
eo quod ‥ verbum Domini ‥ lucidissimam animam illius et corpus ~um illustrando sibi consecraverit
imago enim Dei angelus, manifestatio immanifesti luminis, speculum purum, splendidissimum, immaculatum, incontaminatum, ~um [ἀκηλίδωτον ]
unde Lincolniensis in De celesti jerarchia ‥ scribit: ‘‥ in Greco ponitur(ieron quod ut Greci dicunt significat sacrum seu sanctum seu preciosum et honorabile seu ~um et admirabile ‥’
incŏinquĭnātus, a, um (in priv.), qui nʼest point souillé : Vulg. Sap. 8, 20.
Hier.