incolare

incolare [rare in LL, widespread in ML] 1 (trans.) to inhabit. cune, ~arum, eo quod ab infantibus ~antur Osb. Glouc. Deriv. 95; c1430 aut cum Cyro aurum letifere hauriunt ‥ aut cum Tantalo aquas Stigias ~ant Reg. Whet. II 387. 2 (intr.) ? to dwell on earth (cf. incolatus 1c). celum ‥, diutius civem suum ~ari [? l. ~are] non sustinens, eum jam urgentius flagitabat W. Newb. Serm. 896.