inconveniens

in-convĕnĭens, entis, adj.

• Lit., not accordant, unsuitable, dissimilar (class., but not used by Cic. or Caes.): facta, Cass. ad Cic. Fam. 12, 13, 1: inconvenientia jungere, Sen. Vit. Beat. 12: corpus, Phaedr. 3, 13, 6.—
• II Trop., unbefitting (post-class.); with dat., Ap. Mund. p. 70, 7; Ambros. in Psa. 118, Serm. 13, § 11.— Hence, adv.: inconvĕnĭenter, unsuitably (eccl. Lat.), Aug. de Gen. ad Litt. 11, 15; id. de Trin. 2, 9.—Sup., Boëth. ap. Aristot. Libr. de Interp. p. 264.

in-conveniēns, entis, I) nicht übereinstimmend, unähnlich (Ggstz. similis), non inc. corpus et par est color, Phaedr. 3, 13, 6: haec nostra facta non subita nec inconvenientia, sed similia illis cogitationibus etc., *Cass. in Cic. ep. 12, 13, 1: sequentium ac priorum inter se inc. positio, Quint. 1, 5, 51. – II) übtr., unpassend, unschicklich, unziemlich, inimicorum vox, Vulg. sap. 18, 10: m. Dat., Apul. de mund. 27. Lact. 1, 11, 42. Ambros. in psalm. 118. serm. 13. § 11: est enim inconveniens deo, ut eiusmodi potestate sit praeditus, Lact. de ira 3, 1. – neutr. pl. subst., Chalcid. Tim. 179.

inconveniens [CL] 1 not agreeing or conforming, inconsistent, incompatible, contradictory (also w. dat.); b (log. & phil.); c (as sb. n.) inconsistency, absurdity, contradiction. 793 numquid haec potestas ab eo [sc. Petro] ablata est et tibi tradita, quatenus super te in fine saeculi et in angulo mundi nova aedificetur ecclesia et apostolicis ~iens traditionibus? Alcuin Ep. 23 p. 62; 1228 Willelmus B. ‥ ita varie et inconstanter locutus est et ita sibi fuit contrarius, quod tanquam ~iens contempnebatur testimonium ejus Feod. Durh. 297; 1362 videtur ~iens quod predictus Robertus predictam Johannam una die diversis vicibus rapere posset vel debuisset Pat 266 m. 44.  b J. Sal. Met. 829A (v. convenire 6a); ‥ ergo esset aliquis habitus intellectus nobilior isto perficiens illam proporcionem, quod est ~iens Duns Ord. I 104; nec esset hoc ~iens, quia ‥ idem vocabulum aliquando generaliter, aliquando specialiter seu particulariter accipitur Ockham Pol. I 303; quia alias oporteret inferri, quod prius fuisset punitus quam peccasset, quod est ~iens Paul. Angl. ASP 1551.  c interseritur ‥ que et quanta sequerentur ~ientia si dii plures essent, et sic tantum unum Deum esse evincitur Pull. Sent. 639C; Aristoteles in libro de Generatione et Corruptione pro ~ienti habet aliquod corpus esse non sensatum J. Blund An. 298; hanc ‥ posicionem ‥ reprobat Averoys ‥ ducendo ad duo ~iencia T. Sutton Gen. & Corrupt. 102; probat eandem ducens ad ~iens Ockham Pol. I 330; nec est hoc magnum ~iens Id. Quodl. 629; tunc corpus Christi foret septipedale in hostia, quod accipit pro ~ienti (Wynterton) Ziz. 233; Manichei, ut evitarent ~iens, posuerunt magnum ~iens, ut enim Deus unus non esset auctor malorum, posuerunt duos deos Gascoigne Loci 28. 2 not appropriate, unbecoming. b (as sb. n.) unfitting or wrongful act. c802 vulgus indoctum, qui semper res ~ientes sine consilio agere solet [sic] Alcuin Ep. 249 p. 403; in abbatibus ‥, licet utrumque dispensari possit, ‥ indecens valde est et ~iens Gir. GE II 36 p. 347; 13‥ mortuus est ‥ morte ~ienti et horrenda Couch. Furness II 291; ex mala eorum gubernacione, ut in cibis et potibus insanis et ~ientibus, fluxu ventris ‥ v milia descesserunt Strecche Hen. V 183.  b reliqui ‥ ad manerium ‥ pervenientes, rapiendo quae potuerant ‥ numquam inde gavisi fuerunt. ‥ sic itaque vindicta Dei ‥ omnes qui ad hoc ~iens ierant stupore mentis affecit Herm. Arch. 39 p. 80; c1184 si aliquis extraneus mercator aliquod ~iens in villa fecerit, in portimot ‥ illud dirigat (Coventry) BBC 198. 3 (as sb. n.) trouble, nuisance (in quots., pl.). 1230 consideratis ~ientibus variis et immensis que forent ex hac impetratione vobis ‥ inevitabiliter eventura RL I 379; 1300 parliamenta claustri ‥ omnino dimittantur propter ~iencia que sepe concomitantur Vis. Ely 12; s1345 ex quibus omnibus colligi potest quomodo sedes apostolica divicias regni Anglie sibi nititur applicare. ‥ rex eciam et nobiles, si ‥ statuerint remedium contra ~iencia supradicta, ‥ Ad. Mur. Chr. 176; 1458 ad evitandum talia ~iencia, que insequi possunt ex varietatibus et discordiis (Pat) Reg. Whet. I 298.

inconvĕnĭēns, (16) tis, ¶ 1 qui ne sʼaccorde pas, discordant : Cassius d. Cic. Fam. 12, 13, 1 ; Sen. Vita b. 12, 3 ; Quint. 1, 5, 51 ¶ 2 qui ne convient pas, qui ne sied pas : Apul. Mund. 27.

inconveniens , tis. adj.
不方便。不相宜。

Suggest a Translation
See an image

in-conveniēns entis, adj.,

• not accordant, unsuitable, dissimilar: corpus, Ph.