incontinentia

incontĭnentĭa, ae, f. [incontinens].

• Lit., inability of containing or retaining (post-Aug.): urinae, Plin. 20, 15, 57, § 161.—
• II Trop., inability of restraining one’s desires, greediness, incontinence (class.): multa de incontinentia intemperantiaque disseruit, Cic. Cael. 11, 25.

incontinentia, ae, f. (incontinens), I) das Nichtverhalten als Unvermögen, urinae, Plin. 20, 161 u.a. – II) die Unenthaltsamkeit in seinen Begierden, bes. die Ungenügsamkeit, Begehrlichkeit, der Eigennutz, incontinentia intemperantiaque, Cic.: et cupiditas et inc., Cic.: intolerantia et inc., Gell.: inc. adversariorum, Cornif. rhet. – obszön, silex ebibit Iovialis incontinentiae foeditatem, Arnob. 5, 10.

incontinentia [CL] 1 failure to hold or retain, incontinence (of urine). contingit urine effusio et ~ia ex debilitate virtutis retentive circa vesicam Quaest. Salern. L 2. 2 lack of self-restraint. ~ia linguae suis nutrita levitatibus magnam bonorum operum materiam, multos vitae spiritalis fructus, ubi adtaminaverit, perdit Bede Ep. Cath. 27. 3 unchastity, fornication. ut mulieres filios ‥ nutrire contemnant, ‥ quod ‥ ex sola causa ~iae videtur inventum, quia, dum se continere nolunt, despiciunt lactare quos gignunt (Libellus Resp.) Bede HE I 27 p. 55; 1071 episcopus ‥ de ~ia carnis, cui uxor publice habita filiique procreati testimonium perhibebant, ‥ accusatus Lanfr. Ep. 2; Henricus prior eorum ‥ secessit apud Toftweyth ibique cohabitabat cum quadam muliercula de Morleye quam antea stulto fetentis libidinis amore cognoverat. quod audiens ejus abbas ‥ eum adduci fecit usque Tupholum inobedientie et ~ie vitium ‥ puniturum [? l. puniturus] Chr. Dale 10; 1324 (v. diffamare 3a); “tanta a cunabulis splendebat in corpore meo gracia castitatis quod inimicorum nequissimum domui carnem meam”. ‥ istam graciam non habent illi ecclesiastici et curati qui contagioso morbi [l. morbo] ~ie tam notorie collaborant Brinton Serm. 13 p. 50; 1435 inolevit rumor quod honestus vir Thomas B. ‥ commisisset crimen ~ie cum quadam Agnete Bablake et aliis mulieribus diversis MunAcOx 509 (cf. ib.: nunquam cum ea actum corporate concupiscencie seu ~ie commisit).

incontĭnentĭa, (16) æ, f. (incontinens), ¶ 1 incontinence [dʼurine] : Plin. 20, 161 ¶ 2 incapacité de restreindre ses désirs : Cic. Cæl. 25.

incontinentia , ae. f.
邪淫。放蕩。

Suggest a Translation
See an image

incontinentia ae, f

• incontinens, greediness, incontinence: de incontinentiā disserere.