incontinenter
incontinenter, immoderately, intemperately
incontinenter, Adv. (incontinens), unenthaltsam, unmäßig, inc. bis die cibum sumere, Cels. 1, 3: nihil inc. facere, Cic. de off. 3, 37.
continens componitur incontinens, unde ~er adverbium et hec incontinentia
si ~er vixerint(v.
monachi ‥ non segniter agentes contra hujusmodi investituram ~er appellaverunt(
vocavit recordum rotulorum suorum, qui visi sunt ~er et compertum est recordum bonum
item venerunt ‥ et dant communitati unam marcam ‥ †quos [l. quam ] solvent ~er pro gilda sua
ex qua vero percussione idem Johannes ~er obiit
incontĭnentĕr (16) (incontinens), sans retenue, avec excès : Cic. Off. 3, 37 ; Cels. Med. 1, 3.
incontinenter
adv.
- incontinens, immoderately, intemperately: nihil esse faciendum.