incontingens

incontingēns, entis, Adi. = non contingens, Boëth. ad Aristot. perist. 2, 383.

incontingens [LL] , not occurring, impossible. Balsh. AD 28 (v. 1 designare 2a); est autem hujusmodi equivocatio ceteris ad fallendum argutior ‥ et contra quam probabiliter resistere non parcenti [? l. percipienti] ~ens, comperienti difficile Ib. 59; audiri in Grecia que in Egipto dicuntur ~ens est Ib. 98.