incrusto
incrusto, to coat, incrust
in-crusto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to cover with a coat or rind, to incrust (mostly ante- and post-class.): ollam sapā et farre, Varr. R. R. 3, 14, 5: tota maceria levi lapide aut tectoria intrinsecus incrustetur, id. ib. 15, 1: sincerum vas, i.e. to daub over virtues with the names of vices, Hor. S. 1, 3, 56: parietem, Dig. 8, 2, 12.
in-crūsto, āvī, ātum, āre, I) mit einer Kruste überziehen, inkrustieren, a) übh.: ollam sapā et farre, Varro r. r. 3, 14, 1: totam maceriam lapide aut tectorio intrinsecus, ibid. 3, 15, 1: materia incrustatur alumine, Iustin. 36, 3, 7: calices his (herbis) incrustantur, werden bestrichen, Scrib. Larg. 135: incr. vas sincerum, beschmutzen, Hor. sat. 1, 3, 56: incrustatus calix, bestrichener, Lucil. 135. – b) mit Marmor überziehen, -täfeln, parietem communem, Procul. dig. 8, 2, 13. § 1: incrustati parietes, Varro sat. Men. 533. – II) prägn., als Stukkaturarbeit anbringen, scit albarius tector multa alia ornamenta praeter simulacra parietibus incrustare, Tert. de idol. 8.
See: incrustare
incrustō, (16) āvī, ātum, āre, tr., couvrir dʼune croûte, dʼune couche, dʼun enduit : Varro R. 3, 14, 1 ; 3, 15, 1 || salir : Hor. S. 1, 3, 56.
in-crūstō —, —, āre,
- to coat, incrust: vas, H.