incubus
in-cŭbus, i, m. [1. incubo],
- the nightmare, incubus, Aug. Civ. Dei, 15, 23; Isid. Orig. 8, 11.
incubus, ī, m. (incubo, āre), das sogenannte Alpdrücken, das der gemeine Mann den Waldgöttern (Faunen u. Sylvanen) zuschrieb, Angustin. de civ. dei 15, 23. Serv. Verg. Aen. 6, 776. Isid. orig. 8, 11, 103 (vgl. 2. Fatuus a. E.).
faunus amans nemorum dicor; vocor incubus
quidam [sc. mali daemones ] sunt ~i et ducunt homines ad peccata et vitia
inter lunam et terram habitant spiritus quos ~os demones appellamus; hii partim habent naturam hominum, partim vero angelorum, et cum volunt asumunt sibi humanas figuras et cum mulieribus coeunt
fuerunt qui eum [Aristotelem ] ~i demonis filium crederent
dii gentium demonia sunt, et ~i demones vanitatis et malitie sue certa indicia, si quem tamen gignunt, relinquunt in sobole
unus ‥ eorum quos faunos dicunt et ~os, ad luxum proclives ac sepe mulieribus insolentes
se in uxore rustici cujusdam ‥ sub specie mariti ab ~o spiritu fuisse progenitum
multi ‥ ab expertis audierunt ‥ se vidisse Sylvanos et Panes, quos ~os nominant ‥; non audeo ‥ definire, utrum aliqui spiritus ‥ possint hanc agere vel pati libidinem, ut quoquomodo feminis se immisceant aut ab hominibus talia patiantur
audivimus demones ~os et succubos, et concubitus eorum periculosos
idem [demon ], primo succubus et postea ~us, semen a decidente primo transfusum recipit et deinde transfundit illud in matricem
~i vel demones opprimebant mulieres in somnis
epialtes sive ~us est universalis aggregatio membrorum in somnis cum diminutione motus et non sensus; ‥ ab eo autem quod est incumbere ‥ nomen accepit, eo quod dormientes ‥ videantur suffocari et pondere aliquo opprimi et a motu totius corporis destitui
sentit in somno gravitatem magnam super corpus suum, sicut faciunt illi qui patiuntur ~um
~us nomen est morbi
incŭbus, ī, m. , incube : Aug. Civ. 15, 23 ; Serv. En. 6, 776 ; Isid. Orig. 8, 11, 103.