incubatio
incŭbātĭo, ōnis, f. [incubo], a lying upon eggs (in order to hatch them), a brooding, incubation.
- I Lit.: incubationi datur initium post novam lunam, Plin. 10, 54, 75, § 152: noxia ovis, id. 10, 56, 77, § 156: derelicta, id. 10, 60, 80, § 166.—
- II Trop., an unlawful possession: diuturna, Cod. Th. 10. 1, 15; id. Just. 7, 38, 3.
incubātio, ōnis, f. (incubo, āre), I) das Liegen auf den Eiern, das Brüten, Plin. 10, 152 u.a. – II) übtr., der unrechtmäßige Besitz, Cod. Iust. 7, 38, 3.
eo quod [bernaca ] ex ovo non prodierit beneficio materne ~onis
exemplum ponere de gallina que pullum anatis, per suum laborem et longam ovis ~onem tandem cum aliis exclusum, et suum reputans, ‥ frustra revocat
de ~one obiciunt matris ad matricis similitudinem calore ovum animari asserentes
incŭbātĭō, ōnis, f. (incubo), ¶ 1 couvaison, incubation : Plin. 10, 152 ¶ 2 [fig.] possession illégitime : Cod. Just. 7, 38, 3.
incŭbātĭo, incubatiōnis, f.: covatura (delle uova).