incubitus
incŭbĭtus, a, um, Part., from incubo.
incŭbĭtus, ūs (only in abl. sing.), m. [incubo], a lying upon (Plinian).
- I In gen.: dextri lateris, a lying on the right side, Plin. 28, 4, 14, § 54.—
- II In partic., a brooding, incubation, Plin. 10, 54, 75, § 152.
incubitus, ūs, m. (incubo, are), I) das Daraufliegen auf usw., assiduo incubitu calefactae (carnes), Solin. 26, 5: m. Genet. (auf), dextri lateris, Plin. 28, 54. – II) insbes., das Brüten, Plin. 10, 152 u. 153.
1 incŭbĭtus, a, um, part. de incubo.
2 incŭbĭtŭs, ūs, m. , position de celui qui se couche sur : Plin. 28, 54 || incubation : Plin. 10, 152.