About Report a problem

Menu

inexsistere

inexsistere (-exi-) [ML] , (phil.) to exist in, inhere in. si ‥ accipiat quod ‘forma ejusdem racionis est materie ejusdem racionis’ proprie loquendo de materia que est pars rei ~ens, concedo Duns Ord. II 326; illud est essencia que ita est aliquid ~entis quod est aliquid ejus in quo exsistit Ib. V 284; nonne si esset eadem anima omnium, cum omnis sciencia hominis sit in anima subjective, et in quolibet homine sit anima racionalis, in quolibet homine est omnis humana sciencia, omnis habitus, et similiter omnis actus racionali anime inexistens? Bradw. CD 78C; quam naturale est alicui accidenti informare, tam naturale est sibi ~ere, et e contra; set Deus potest tollere informacionem accidentis, igitur et inherenciam Wycl. Act. 25; Id. Dom. Div. 14 (v. conservantia a); dicit doctor quod alleotheta non arguit scripturam, cui inexistit, esse falsam de vi sermonis (Id.) Ziz. 462.

Saved

Recent