inexterminabilis
ĭn-extermĭnābĭlis, e, adj. [2. in-extermino],
- that cannot be exterminated, immortal (post-class.): homo, Claud. Mam. Stat. Anim. 2, 10.
in-exterminābilis, e (in u. extermino), unausrottbar, unvertilgbar, ewig, Vulg. sap. 2, 23. Claud. Mam. de statu anim. 2, 3.
Israhelitici regni exemplum, quod ~e semper exteris nationibus ‥ perduravit
de cujus laudabili munificentia et ~i fama sic quidam dixit ‥
Willelmus consul numerum suorum cum pauci essent, supplebat probitate ~i
ea ‥ ad ~em et perpetuam stabilitatem merito deducuntur
terminus ‥ componitur ~is
cum sit jugiter conspicabilis et ~is species ejus in nubibus
quantum fuit ex parte Dei, creavit hominem ~em secundum corpus
[populus Ægyptius ] Gaythelo mandat, quid, si otius e regno non maturaret exitum, ~e sibi suisque proveniret exitium absque mora
ĭnextermĭnābĭlis, e, impérissable, immortel : Vulg. Sap. 2, 23.