inexstirpabilis
ĭn-exstirpābĭlis (inext-), e, adj. [2. in-exstirpo],
- that cannot be rooted out: radices, Plin. 15, 20, 22, § 84.
inexstirpābilis, e (in u. exstirpo), unausrottbar, Plin. 15, 84.
“at licet ista filix sit inextirpabilis” inquit
firmans in eis [sc. hominibus ] fidem et inextirpabilem charitatem
ĭnexstirpābĭlis (in, extirpo), quʼon ne peut arracher : Plin. 15, 84.