inexpugnatus
ĭn-expugnātus, a, um, adj.,
- unconquered (late Lat.), in a trop. sense: voluntas, Paul. Nol. Ep. ad Vitric. 18, 5.
inexpūgnātus, a, um (in u. expugno), unerobert, unbesiegt, übtr., voluntas, Paul. Nol. epist. 18, 5.
Deus is est, ~us qui hinc abit
ĭnexpugnātus, a, um, invincible : P. Nol. Ep. 18, 5.