infatuatio
infătŭātĭo, ōnis, f. [infatuo],
- infatuation (late Lat.), Hilar. in Job, 3, p. 219.
īnfătŭātĭō, ōnis, f. (infatuo), extravagance : Hier. Job 3.
Quod magis homo debet sustinere omnia mala, quam peccatum committere, ratione Infatuationis... Porro hanc conclusionem quod peccator est maximus fatuus,... assimilatur bestiis.