infecundus
infecundus, unfruitful
in-fēcundus, a, um, adj.,
- unfruitful (rare): ager frugum fertilis, arbore infecundus, Sall. J. 17, 5; Verg. G. 2, 48; Ov. Tr. 3, 14, 34.— Comp.: infecundior materia, Col. 2, 4, 7.— * Adv.: infēcundē, unfruitfully, i.e. meagrely, sparingly: infecunde atque jejune laudare, Gell. 19, 3, 2.
īn-fēcundus, a, um, unfruchtbar, regio, litora, Mela: sponte suā quae se tollunt in luminis oras, infecunda quidem, sed laeta et fortia surgunt, Verg.: infecundior materia, Colum. 2, 4, 7, annus, Prud. c. Symm. 2, 955. – m. Abl. (an usw.), ager arbore infecundus, Sall. Iug. 17, 5. – bildl., (ingenii) fons, Ov. trist. 3, 14, 34.
senes ac diu ~i parentes dono nobilissimae prolis exultant
infecunda igitur mea est natura, / nec ad actum germinis multum valitura
foliorum ‥ ~a viriditas
pervenit qua nil steriles nisi gignit harenas / infecunda soli species prope litora ponti
limus humum ~am uberem facit et fertilem
terra saxosa, sterilis, et ~a
infructuosa et ~a sterilitate marcescens
sancte Judith castitas singularis, que inter regias dapes et ~os calices Holofernis nec laedi potuit nec tentari
mox infecundi verbum parit orbita mundi
īnfēcundus, (15) a, um, infécond, stérile : Sall. J. 17, 5 ; Ov. Tr. 3, 14, 34 || -dior Col. Rust. 3, 4, 7.
īn-fēcundus
adj.,
- unfruitful: ager arbore, S.: Sponte suā quae se tollunt . . . Infecunda, V.