infrontate
in-frontātē, adv.,
- impudently, Fulg. de Prisc. Serm. no. 22.
īnfrontātē, Adv. (in u. frons = Stirn), schamlos, frech, Fulg. expos. serm. 564, 5 M.
catillatum, catillare †dicuntur pro [MS: dicitur per ] alienos †doma [MS: domo ] infrontate girare, a catulis tractum
īnfrontātē (in, frons), impudemment, effrontément : Fulg. Exp. serm. ant. 22.