infructuose
infructŭōsē, adv., v. infructuosus fin.
īnfrūctuōsē, Adv. m. Compar. (infructuosus), ohne Frucht, ohne Nutzen, Eccl.
ibi nichil agentes ~uose sua distrahebant
per sancta eloquia eorum tractatoribus ~uose loquacitatis levitas interdicitur
fortassis non ~ose haec dicta sunt
terras ecclesie sue pluriman ~uose penitus et inutiliter alienavit
hic ‥ non ~uose queritur qua ratione etc.
quam cum rebellibus fidei barbaris ~uose manerent
moram quam ~uose tractaverunt
īnfrūctŭōsē, infructueusement : Aug. Civ. 21, 9 ; Sid. Ep. 1, 9.