ingruentia
ingruentia, ae, f. (ingruo), das Hereinbrechen, periculorum, Augustin. serm. 52, 2 Mai. Vgl. Du Cange in v.
Galli ‥ se occultare et sic jaculorum ~ia [? l. ~iam ] devitare [cf. ]Baldricus Hist. Jerus. 1079C
impetebant Sarraceni Christianos sagittis, ensibus ‥ et omnimoda telorum ~ia [cf. ]Baldricus PL CLXVI 1099A
Turcos innumeros adventare et ~iam necis omnibus confestim imminere [cf. ]: ~iam mortis Baldricus Hist. Jerus. 1095B
propter ~iam sitis lingua lavetur ‥ cum persilio
de nimia tempestatum ~ia
tempestatum importunitas ingruebat
Paulino etatis ~ia ‥ oculorum penitus acie fraudato
[episcopus ] ob curie sequelam et consanguineorum ~iam sumptuositate ‥ gravatus
referendarius ‥ allegans ipsam temporis [sc. messis ] ~iam et inconvenienciam peciit ‥ convocacionem dissolvi
ingrŭentĭa, æ, f. , approche, imminence : Aug. Serm. 52, 2.
Copia ingruens, Barthio in Glossis ex Baldrici Hist. Palæst. Concil. Pampilon. ann. 1023 :
Et nullus fortasse status vel honor maneret modo episcopalium sedium, nisi eas abapud Schannattum Vindem. Litter. pag. 157.Ingruentia vastatorum, Regum bonorum et Principum retraxisset concilium. Ingruentia causarum et negotiorum pericula,
Totam belli Ingruentiam excepturus.Id est, totum prælii impetum.