ingurgitatio
ingurgĭtātĭo, ōnis, f. [ingurgito],
- immoderate eating and drinking, gormandizing, guzzling (late Lat.), Firm. [Math.] 5, 8.
ingurgitātio, ōnis, f. (ingurgito), die Völlerei, Augustin. epist. 29, 11 u. (Plur.) Firm. math. 5, 8: m. Genet. Gerund., ingurgitatio vescendi ac bibendi, das Sich toll u. voll Fressen und Saufen, Augustin. epist. 36, 11.
sanctificat jejunium qui ‥ gulam suspendit, ne ~one esce vel potus suum inquinetur corpus
dum ~one vini et sicere spiritum deprimunt
tantam abstinentiam ‥ in publico pretendere, tantamque castrimargiam et crapulam in privato crebris ~onibus exercere
eorum [ciborum ] mollicies et ~o
agrotenyng , ~io, -is
ad nichil aliud vacat nisi potacionibus, ~onibus, et publicis tabernis
propter ‥ superfluam potacionem seu ventris ~onem ‥ stomachi dolorem paciuntur
ut in deliciis et ferculis exquisitis ‥ vulgarem imminente quadragesimali jejunio ~onem sumant
audita querela respondit dux [avis ] cum magna ~one “cloc”, quo audito dixerunt columbe “quam bene intonuit!”
ingurgĭtātĭō, ōnis, f. (ingurgito), action dʼengouffrer : Firm. Math. 5, 8.