About

Menu

ingurgito

ingurgito, to gorge, stuff

ingurgĭto, āvi, ātum, 1, v. a. [in-gurges], to pour in like a flood or whirlpool.
  • I Lit.: merum ventri suo, Ap. Met. 4, 7, 11; vide ut avariter merum in se ingurgitat faucibus plenis, Plaut. Curc. 1, 2, 35 (130): umor ex nivibus non universus ingurgitans (sc. se), diluensque, sed destillans, Plin. 17, 2, 2, § 15.—
    • B To flood, to fill: Rhodanus palude sese ingurgitat, nomine Lemanno, Amm.15, 11, 16.—
    • C To glut or gorge one’s self with meat and drink, to gormandize, guzzle: se caeno (of swine), Lact. 4, 17, 21: crudique postridie se rursus ingurgitant, Cic. Fin. 3, 8, 23: ingenium crebris et ingentibus poculis, Gell. 15, 2, 3.— Hence, ingurgitari, to make one’s self drunk, to get drunk: anus ingurgitata, Petr. 79, 6: temeto ingurgitatus, Macr. Somn. Scip. 1, 3.—
  • II Trop., to engage deeply in, be absorbed in any thing, to addict or devote one’s self to: se in flagitia, Cic. Pis. 18, 42: se in alicujus copias, id. Phil. 2, 27, 66: qui degustandum ex philosophia censet, non in eam ingurgitandum, Gell. 5, 16, 5 (cf. Enn. Trag. v. 340 Rib. ad loc.).

Saved

Recent