injungere

1 injungere [CL] 1 (w. abstr. as obj., cf. 2a infra) to impose, enjoin (upon; freq. w. dat. of person): a (task, duty, office); b (rule, discipline, or sim.); c (penance, punishment). d to entrust (message to a person, sc. with obligation to deliver). a Barnabas ‥ evangelicae predicationis injunctum sibi opus exercuit Bede Acts 977; injuncto sibi episcopio Willib. Bonif. 8 p. 47; quorum ‥ dicta fideliter implens / sedulus injunctum perficis officium Wulf. Swith. prol. 312; 1072 quicquid a te ‥ canonice injunctum mihi fuerit servaturum me esse promitto Conc. Syn. 605; huic rex injunxerat negotium ut Elfridam ‥, huic, inquam, preceperat ut illam iret speculatum W. Malm. GR II 157; si trituracio bladi ~itur, iij homines debent triturare in die dimidiam summam Cust. Battle 27.  b rex ad hoc eligitur ut ‥ imperii sui jura omnibus ~at G. Steph. 4; videtur quod disciplina spontanea pluris sit quam injuncta Neckam NR II 69 (v. disciplina 2a).  c 1102 ne monachi penitentiam cuivis ~ant sine permissu abbatis sui Conc. Syn. 677 (= Eadmer HN 164); [prior] ~et jejunium Ad. Scot OP 567D (v. frangere 10d); a1224 de injuncta sibi penitencia relaxamus tredecim dies E. Ch. Waltham 279; queritur si sacerdos ‥ possit eis ~ere in penitenciam quiquid voluerit T. Chobham Praed. 83; Fleta 51 (v. diaeta 1e); 1430 pro suis commissis sibi injunxit [episcopus] vj fustigaciones Heresy Tri. Norw. 168.  d manda ut ‥ satagat narrare patrono / omne quod haud dubiis tibi nunc injungo relatis Wulf. Swith. I 43; rex imperiosa dicta que Hugoni deferrent illis injunxit Ord. Vit. VI 10 p. 95; c1300 nuncius ‥ posset forsan compelli respondere et alia dicere quam sibi erant injuncta Anglo-Scot. Rel. 29 p. 94. 2 (w. var. structures indicating task or sim. imposed; see also exx. under, infra): a (acc. and gdv.); b (inf.); c (ut, ne, quatenus); d (quod w. subj. or fut.); e (indir. qu.); f (ad w. gd.); g (adv.). a 737 (11c) cartulam conscripti agri necnon et omnem monasterii procurationem ‥ matri illius ‥ conservandam injunxit CS 156; angelica visio ‥ ei quedam agenda ‥ injunxit Ord. Vit. VIII 27 p. 447; Milemete Nob. 83 (v. detrahere 5b).  b fac pro me quod mihi injunctum est facere pro te Anselm (Or. 17) III 70; si ~itur ire ad carucam vel herciam Cust. Battle 28; 1308 quod ‥ officium idem W. ‥ eidem S. injunxit recipere ex parte domini sui Year Bk. I (Selden Soc. XVII) 13.  c 1094 mihi injunctum est ut ‥ quos valeo ad celestem patriam non desinam exhortari Anselm (Ep. 180) IV 64; Agenor, perdita filia, Cadmo injunxit ut eam quereret Natura Deorum 30. 1; ut illis [ciliciis] utamini super nudo bis in ebdomada vobis ~o fideliter V. Edm. Rich C 594; 1258 vobis mandamus ‥ firmiter ~entes quatinus ‥ sitis ad nos apud Cestriam SelPlMan 59; C. ‥ juramento injunxit illi ne eum proderet (Cainnicus 43) VSH I 168.  d 1296 quibus dictus A. ‥ injunxit et ex parte domini regis precepit quod ipsum simul cum hutesio sequerentur SelPlMan 44; ~et eis ‥ quod secreta capituli nemini revelabunt Cust. Cant. 15; ~imus et ordinamus quod ‥ priores ‥ in debita reverencia habeantur Norw. Cath. Pri. 105; 1430 tibi pro pena penitenciali ~imus quod ‥ jejunes Heresy Tri. Norw. 162.  e [camerarius] valecto camere ~at ubi et coram quibus vina ponere debeat Cust. Cant. 53.  f 1444 injunxistis michi ad loquendum ‥ regi quantum ad vinum Lit. Cant. III 190 (cf. ib. 189: me chargastes parler).  g s1329 essendo apud Wyndesore prout eis injunctum fuit Ann. Lond. 242; faciam sicut injunxistis mihi Latin Stories 62. 3 (in liturgical use) to assign (chant or sim., to a person, i. e. by indicating that he is to begin it; this could be done by intoning the first tone or phrase, hence also) to pre-intone (for a person, sc. softly, for him to repeat aloud). [cantor] †rectoribus [Cust. Sal.: rectores] chori de cantibus ~endis et incipiendis instruere tenetur; preterea omnes cantus ab episcopo incipiendos ipsi episcopo ‥ tenetur ~ere Consuet. Sal. 3; [cancellarius] omnes ‥ lecciones ad missam que in tabula non scribantur [v. l. scribuntur] tenetur ~ere Ib. 4; principalis rector [chori] ‥ cui ipse voluerit illud [responsorium] ~at Ib. 35; secundarius [rector] cui voluerit ‘Benedicamus’ ~at dicendum cum alio Ib. 37 (cod. H); principalis rector ‘Gloria in excelsis’ a cantore querat et sacerdoti ~at Ib. 39. 4 to lay to (a person’s) charge, impute (to). 797 si quid ego superflue ‥ dictarem, tua sancta patientia benigne ‥ suscipiat, nec mihi scribenti inputet sed tibi jubenti ~at Alcuin Ep. 128 p. 191. 5 (w. person as obj.) to order, command (in quots., w. quod or ad w. gd., cf. 2d, f supra). 1304 injuncti fuerunt ad emendandum vias CourtR Hales 476; 1328 dominos ‥ ~atis quod ‥ (v. dominus 1g); s1329 injuncti fuerunt per regem ‥ quod reverterent ad civitatem Ann. Lond. 242. 6 (p. ppl. n. injunctum as sb.) task imposed, order, command. discurrunt pueri, celerant injuncta ministri (Anon. Vers.) W. Malm. GR II 133 p. 146; 1300 ex ~o paternitatis vestre (Winchelsea) Ann. Lond. 105; 1329 procuratores nostros sub ~o ‥ ad loca extra diocesim ‥ destinare Lit. Cant. I 279; de scolari quem ex ~o obediencie tenemur ‥ mittere ad studendum FormOx II 303.

2 injungere v. 2 inungere