injuriosus

injuriosus [CL] 1 doing wrong, wrongful, unfair, harmful: a (of person); b (of action or consequences); c (of law or sim.); d (~um est foll. by cl.). e (as sb. n.) a wrong. a 918 si ‥ quispiam de successoribus meis heredibus ‥ ~us contradictor ‥ huic traditioni mee contraire voluerit CS 661; quem liquet esse luxuriosum, superbum, ~um, depredatorem Eadmer Beat. 15 p. 290; ~us ‥ flagitiosus Osb. Glouc. Deriv. 288 (v. 2a infra); contumax ‥ i. superbus et ~us Ib. 576; contigit ‥ ut ‥ ~us ille ab hostibus interimeretur, et eodem ‥ loco, quo fuit injuria sacre domini ‥ irrogata, exanime corpus extenderetur Gir. IK I 7 p. 68; 1200 caveant tamen [leprosi] ut ~i veteribus ecclesiis non existant; quod enim eis ‥ conceditur ad aliorum injuriam nolumus redundare (Westm.) Conc. Syn. 1068; 1510 si ‥ fuerit male persolventes seu ‥ injurosi Reg. Aberbr. II 394.  b †851 (16c) de ~is damnis vobis ‥ malitiose nimium illatis CS 461 p. 49; nocumentum ~um Bracton 235b (v. diaeta 2c); 1309 seisina ipsius R. ~a Year Bk. I (Selden Soc. XVII) 49; 1339 (v. damnum 1a).  c jura ~a R. Cold. Cuthb. 46 (v. deflectere 1c); s1235 (v. exlex 1).  d utrum ‥ mihi non sit ~um, ut nostrum vobis dilectionem ‥ contemnendo probetis vobis displicere Anselm (Ep. 44) III 157.  e 1345 si ‥ aliqua injusta vel ~a fecerit ‥ nuncius, ignoramus (Lit. Papae) Ad. Mur. Chr. 182. 2 insulting. b (as sb. n.) an insult. ~a regi verba jaculari presumpsit Ord. Vit. XIII 37 p. 113; ~us, contumeliosus, flagitiosus, contumax, †contumiosus [MS: flagitiosus, conviciosus] Osb. Glouc. Deriv. 288; c1425 si quis cancellario ‥ aliqua verba opprobriosa dixerit sive ~a StatOx 231.  b postulanti rex non adquievit, immo ~a illi respondit Ord. Vit. XII 34 p. 442.

injūrĭōsus, (13) a, um (injuria), plein dʼinjustice, injuste : Cic. Off. 1, 44 ; Leg. 1, 40 || [fig.] nuisible, funeste : Hor. Epo. 17, 34 ; Plin. 17, 227 || -sior Sen. Rhet. Contr. 2, 4, 5 ; -sissimus Hadr. d. Vop. Sat. 8, 5.