inofficiosus
inofficiosus, undutiful
ĭn-offĭcĭōsus, a, um, adj., undutiful, inofficious.
- I In gen.
- A Not observant of his duty, undutiful: humana gens inofficiosa dei, Tert. Apol. 40: libertus inofficiosus patrono, Dig. 37, 14, 1.—
- B Contrary to one’s duty: testamentum, i. e. one in which nothing is left to one's nearest relatives, children, etc., Cic. Verr. 1, 42, 107; cf. Dig. 5, 2.—
- II In partic., not obliging, disobliging: in aliquem, Cic. Att. 13, 27, 1.
in-officiōsus, a, um, I) pflichtwidrig, a) v. Personen = seine Pflicht aus den Augen lassend, privignus, Apul.: mit Genet. od. Dat. gegen wen? humana gens inofficiosa dei, Tert.: si libertus inofficiosus patrono sit, Ulp. dig. – b) übtr., v. Vornahmen usw., pflichtwidrig, unpflichtmäßig = den Pflichten der Liebe gegen die nächsten Verwandten nicht entsprechend, lieblos, testamentum, ein pfl. od. liebl. T. (in dem die nächsten Verwandten des Erblassers [Kinder, Eltern, Geschwister] unverdienterweise nicht gehörig [d.h. nicht mit dem Pflichtteil] bedacht werden), Cic. u.a.: ebenso voluntas patris, Cod. Iust.: donatio, dos, durch die ein zum Pflichtteil Berechtigter beim Tode des Schenkers in seinen Rechten verletzt wird, Cod. Iust.: actiones, Cod. Iust. – II) rücksichtslos, in alqm, Cic. ad Att. 13, 27, 1.
non tamen ingratus vel inofficiosus eisdem, / quos mihi sors dominos contulit, esse volo
si tantis ‥ beneficiis non dixerim ingratum set ~um tam gratis quam gratiose exhibitum contingat inveniri
eritne hic officialis ~us aut subepiscopus aut corepiscopus cujus ‥ officium a totius ecclesie catholice matricula deletum est?
velut ~us a prefecto urbis castigatur, si inopia laborare dignoscitur
de ~is testamentis
de ~o testamento. ‥ de ~is donationibus. ‥ de ~is dotibus
de ~o testamento
cilicia ‥ tanquam vilia et sibi ~a abjecerunt
~us, inutilis
expedit ut nemo clausis oculis vel auribus vel aliquo sensuum ~o vivat
ne ad instar apis ~i seu verius fuci, alienos labores intrando, vel de apiario, unde mellificantes sponse nostre [(sc. ecclesie Lichfeldensis ] predicte ‥ comedere et devastare videatur
proponetur querela de ~o
ecclesiis ‥ que propter exilitatem ‥ ~e existunt, dumtaxat exceptis
ĭnoffĭcĭōsus, (16) a, um, ¶ 1 qui manque dʼégards : Cic. Att. 13, 27, 1 || qui manque à ses devoirs : Dei Tert. Apol. 40, à lʼégard de Dieu ¶ 2 [en parl. de choses] contraire aux devoirs : testamentum inofficiosum Cic. Verr. 2, 1, 107, testament inofficieux [qui lèse les proches].
- 1. zijn verplichtingen of plicht niet nakomend;
- 2. testamentum -um een testament waarin de verplichtingen jegens de nabestaanden niet worden nagekomen.
inofficiosus , a, um. adj.
無情分者。無禮者。Inofficiosum testamentum 以兒出族之遺書。
Suggest a Translation
See an image
無情分者。無禮者。Inofficiosum testamentum 以兒出族之遺書。
Suggest a Translation
See an image
Cum vicecomes de Thoarcio plures contractus, donationes Inofficiosas et transporta plurimorum hæreditagiorum suorum fecerit, etc.Vide Inofficiosum testamentum.
in-officiōsus
adj.,
- undutiful: testamentum, i. e. violating natural affection.—Disobliging: in hos.