inominatus
inominatus, ill-omened
ĭn-ōmĭnātus, a, um, adj.,
- ill-omened, inauspicious: cubilia, Hor. Epod. 16, 38.
in-ōminātus, a, um (in u. omen), fluchbeladen, unselig, cubilia, Hor. epod. 16, 38.
ĭnōmĭnātus, (16) a, um (in, omen), sinistre, funeste : Hor. Epo. 16, 38.
in-ōminātus
adj.,
- ill-omened: cubilia, H.