insaevio
in-saevĭo, īre, 4, v. n.,
- to fall into a passion, Ambros. de Jos. Patr. 3, 11; Cassiod. Var. 1, 37.
īn-saevio, īre, in Wut geraten, pro alqo, Cassiod. var. 1, 37, 2. – m. folg. ut u. Konj. = den grimmigen Plan fassen, insaeviebant, ut occīderent illum, Itala gen. 37, 38 (bei Ambros. de Ioseph patr. 3, 11).
īnsævĭō, īre, intr., entrer en fureur : Cassiod. Var. 1, 37.