insanabiliter
īnsānābiliter, Adv. (insanabilis), unheilbar, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 2, 45. Marc. et Faust. in libr. prec. ad Imp. p. 19 ed. Sirm.
ne tam ~iter animam vos diligentem ‥ laedatis
unum in fronte exercitus ~iter vulneratum precipitavit
ut sic suorum naturalium corda ~ius sauciaret
īnsānābĭlĭtĕr (insanabilis), dʼune manière incurable : C. Aur. Chron. 5, 2, 45.