insane
insane, madly, insanely
insānē, adv., v. insanus fin.
īnsānē, Adv. (insanus), unsinnig, toll (auch wie dieses = »sehr heftig«), amare, Plaut. Curc. 177 (wo Götz insanum): estur ins. bene (verzweifelt gut), Plaut. mil. 24 Lor. (wo Brix u. Ribbeck insanum bene). – Compar., in silvam ne ligna feras insanius, Hor. sat. 1, 10, 34. – Superl., ut insanissime desperentur, Augustin. epist. 69, 2: Manichaeorum errori insanissime acquiescimus, Augustin. de civ. dei 1, 20. p. 35, 4 D.f2
dum malitia debachatur ~ius, qui in conflatorio Domini sunt purgantur amplius aut probantur
īnsānē (14) (insanus), follement, dʼune manière insensée : Pl. Curc. 179 || prodigieusement : *Pl. Mil. 24, v. Varro L. 7, 86 || -nius Hor. S. 1, 10, 34 ; -nissime Aug. Ep. 69, 2.
īnsānē adv.with comp.
- insanus, madly, insanely: in silvam non ligna feras insanius, H.