insensate
īnsēnsātē, Adv. (insensatus), unsinnig, unvernünftig, Vulg. sap. 12, 23.
in hoc Deus ~e preferre videtur hominibus animalia
īnsēnsātē, follement : Vulg. Sap. 12, 23.
in hoc Deus ~e preferre videtur hominibus animalia