insensatus
in-sensātus, a, um, adj.,
- irrational (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 4, 43 al.—Adv.: insensātē, foolishly, Vulg. Sap. Sir. 12, 23.
īn-sēnsātus, a, um, unvernünftig, lapis, gefühllos, Augustin. serm. 24, 6.
pueri ‥ sanctos contra ~um ‥ furentes [v. l. furentis ] populi exercitum defendere gestiunt
caccare et fedare foetidis verbis et ~is
cur ~i necis periculum totiens incurrimus?
o ~i nobiles et armis potentes
coram multitudine ~a
Alnewyke dant ignibus viri scelerati: / circumquaque cursitant velut incensat(
tam ~i capitis tam inurbani gestus ‥ non sum
patuerit quod pro Christicolis contra ~os ipsa elementa pugnarent
more superborum et ~orum
sic illi ~i nec sciebant capere fugam nec alicujus defensionis querebant viam
~orum ductus consilio
avis illa ~a mortem cavere cum nescisset
[homo ] si non intellexerit ut bene agat, eisdem ipsis animantibus ~is, quibus praelatus est, comparabitur
unde bruta animalia, rationalia quoque sed naturaliter ~a, quia in his que agunt judicio carent mentis
locus ‥ qui prius extiterat pascua animalium ~orum(
asinam Balaam ‥ que, licet esset intrinsecus ~a, ‥ facta est prophete magistra
quem modum, quem terminum tibi ~a bestia ponetur?
quibus in cervice vene apprehenduntur, ~i fiunt; ideoque litargicos phisiologi vocant
scientie ‥ operative et practice, que exercent suas operationes in corporibus ~is, possunt multipliciter experiri
estimatio seu virtus estimativa ‥ quam dicit sentire formas ~as circa sensibilem materiam ‥ et ~a forma vocatur que ab illis sensibus non percipitur
īnsēnsātus, a, um, insensé : Tert. Marc. 4, 43.