insensualis
in-sensŭālis, e, adj.,
- insensible: res, Cassiod. Var. 2, 40.
īn-sēnsuālis, e, empfindungslos, res, Cassiod. var. 2, 40, 12.
īnsēnsŭālis, e, qui nʼest pas doué de sens : Cassiod. Var. 2, 40.
Insensualis res, apud Cassiodorum lib. 2. Epist. 40.
Ociosis surdorum auribus, fugata Insensualitate, tribuitur proprio sensu uti.