intaminatus
intaminatus, unsullied, undefiled
intāmĭnātus, a, um, adj. [2. in-tamino; whence contamino],
- unsullied, undefiled: virtus Intaminatis fulget honoribus, Hor. C. 3, 2, 18; Tert. Cor. Milit. 15 init.
intāminātus, a, um (in u. *tamino, wovon auch contamino etc.), unbesudelt, unbefleckt, Hor. carm. 3, 2, 18. Ambros. de off. 2, 6, 37. Heges. 5, 1.
~um splendorem
1 intămĭnātus, (16) a, um (in, *tamino), non souillé : Hor. O. 3, 2, 18.
2 intāmĭnātus, a, um (intamino), souillé : Gloss. Phil.
intāminātus
adj.
- TAG-, unsullied, undefiled: honores, H.