intaminare

intaminare [LL], intamare, ~iare [cf. OF entamer] 1 to encroach upon (rights, privileges, etc.). 963 si quis ‥ haec apostolicae sedis privilegii decreta irrita facere et ea quae a nobis pie indulta sunt intaminare praesumpserit (Lit. Papae) Conc. Syn. I 112. 2 (of liquor) to broach, tap. 1214 et scire facias ipsi fratri Alano Martell’ quantum captum fuerit de barillo intamato Cl 169; 1289 item j sext’ et dim’ vini de j tonello prius inthamiato Ac. Swinfield 32; 1290 item j sext’ et dim. vini rubri de j dolio prius inthamiato. item dim. sext’ vini albi de j dolio prius intamiato Ib. 96. 3 to begin, make a start on. 1221 assisa illa nunquam intaminata fuit coram justiciariis CurR X 7.