intercapedinatus
intercăpēdĭnātus, a, um [intercapedo],
- separated, interrupted, Mart. Cap. 9, § 921: exacerbationes (opp. continuae), Cael. Aur. Tard. 1, 1.
~us, spatiosus
intercăpēdĭnātus, a, um, séparé par un intervalle : Capel. 9, 921 || intermittent : C. Aur. Chron. 1, 1, 7.