interceptio
interceptio, a taking away
interceptĭo, ōnis, f. [intercipio],
- a taking away (very rare): poculi, Cic. Clu. 60, 167; Hilar. in Psa. 51, 18; id. in Gal. 68.
interceptio, ōnis, f. (intercipio), die Wegnahme, poculi, Cic. Clu. 167. Außerdem Hilar. in psalm. 51, 18. Cassiod. in psalm. 49, 20 (Plur.).
quod [sc. silentium matrone ] ‥ pudori ascribunt ob ~onem
ridiculosa quadam vocis ~one
fit ‥ quandoque in historia disgressio ad amplificandum opus, si breve sit, per descriptiones et alias ~ones
acuta nimis est argumentacio / et insolubilis mortis objeccio, / cujus argucio nulla distinccio / obstare poterit nec intercepcio
~ones injurias et dampna illata ‥ hominibus de Caleis per barones nostros de Sandwic
nos rogastis quod ~ones nuper factas ‥ contra formam treugarum inter nos initarum faceremus emendari
si treugarum nobis vel nostris ~o imponatur
cum diverse transgressiones injurie et ~ones facte sint in marchia Wallie contra formam pacis
‘extra’ dicit exclusum [? l. exclusionem ] racione terminorum localium, ‘intra’ inclusionem, ‘inter’ ~onem racione duorum vel plurium a diversis partibus locatorum
~onem medii inter levia
interceptĭō, (16) ōnis, f. (intercipio), soustraction, vol : Cic. Clu. 167 ; Cassiod. Psalm. 49, 20.
interceptiō ōnis, f
- CAP-, a taking away: poculi.