interfectivus
interfectīvus, a, um, adj. [interficio],
- deadly (post-class.): morbus, Cael. Aur. praef. § 12.
interfectīvus, a, um (interficio), tödlich, morbus, Cael. Aur. de morb. acut 1. praef. § 12 u.a.
interfectīvus, a, um (interficio), mortel, qui cause la mort : C. Aur. Acut. 1, præf. 12.
mortale. Ut
Interfectivusmorbus, apud
Cæl. Aurel. præf. et 5.
Tard. 10.
mortale. Ut
Interfectivusmorbus, apud
Cæl. Aurel. præf. et 5.
Tard. 10.