internuntius
internuntius, a mediator, messenger, gobetween
inter-nuntĭus (internunc-), a, um, that serves as a messenger or mediator between two parties or persons; only subst., a mediator, messenger, go-between.
- I in-ternuntĭus, i, m. (class.): egone ut ad te ab libertina esse auderem internuntius? Plaut. Mil. 4, 1, 16 (962): internuntiis ultro citroque missis, Caes. B. C. 1, 20: totius internuntius et minister rei, Liv. 33, 28: pacis, Curt. 8, 2, 14; Cic. Verr. 2, 5, 6: inter absentes negotia contrahuntur, veluti per epistulam aut per internuntium, Gai. Inst. 3, 136.— The augurs are called Jovis interpretes internuntiique, Cic. Phil. 13, 5.—
- II internuntĭa, ae, f.: aves internuntiae Jovis, Cic. Div. 2, 34; Plaut. Mil. 4, 1, 39 (985): columbae internuntiae fuere, Plin. 10, 37, 53, § 110: Judaea, summi fida internuntia caeli, Juv. 6, 545.—
- III internuntĭum, i, n., a medium, means: ea, quae sunt internuntia sentiendi, the organs of sense, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 10, 34.
inter-nūntius, a, um, »zwischen zwei Parteien od. Personen Botschaft tragend od. etwas vermittelnd«, nur subst. = Zwischenträger, -erin, Unterhändler, Unterhändlerin, Bote, Botin, Vermittler, Vermittlerin, a) masc. b. Komik., Caes. u.a.: pacis, Curt.: Iovis interpretes internuntiique, v. den Auguren, Cic. – b) fem.: aves internuntiae Iovis, Cic.: columbae internuntiae fuere, Plin. – c) neutr. plur.: ea quae sunt internuntia sentiendi, die sinnlichen Werkzeuge, Apul. de dogm. Plat. 1, 16.
per meos illud quod ‥ expetebam mihi concessit ~os id est ‥ archiepiscopum et ‥ Uuintonie episcopum(
quam placitae [orationes ] conscenderunt in conspectu Divinitatis, fidelibus ‥ perlatae ~iis
ut ‥ anxietatem ‥ de vestra valetudine quolibet ~o ‥ securam reddatis
diversas partes ‥ per ~os ad pacem sollicitando
si meus ad illum ~us velles esse
inter eos [sc. seraphim ] et Deum nulli angeli sunt ~ii [] : Trevisa none aungels mene ; cf.: nulli angeli consistunt Isid. Etym. VII 5. 24
internūntĭus, (12) ĭī, m. , messager entre deux parties, intermédiaire, négociateur, parlementaire : Cic. Phil. 13, 12 ; Verr. 2, 5, 14 ; Cæs. C. 1, 20.
➳ pl. n. , internuntia Apul. Plat. 1, 16.
inter-nūntius ī,
- a mediator, messenger, gobetween: Nequis internuntius ad istam curset, T.: internuntiis ultro citroque missis, Cs.: totius rei, L.: Iovis interpretes internuntiique, i. e. the augurs.