interpellatio
interpellatio, a speaking between, interruption
interpellātĭo, ōnis, f. [interpello], a speaking between, an interruption in speaking; an interruption, hinderance.
- I In gen.: quid tibi interpellatio aut in consilium huc accessiost? What business have you to interrupt? Plaut. Trin. 3, 2, 83 (709): cursum orationis interpellatione impedire, Cic. de Or. 2, 10, 39; id. Part. Or. 8: sine ulla interpellatione, id. Fam. 6, 18 fin.; Suet. Aug. 72: si quid nobis agentibus novi accidit, interpellatio, interventio alicujus, etc., Quint. 4, 3, 16; 9, 1, 31; 9, 2, 2. —
- II In law, a suit, appeal to the court, Dig. 5, 1, 23; 50, 16, 188.
interpellātio, ōnis, f. (interpello), I) die Unterbrechung, a) der Rede, das In-die-Rede-Fallen, die Unterbrechung, Cic. u.a. – als rhet. Fig., Quint. 9, 2, 2 (vgl. 9, 1, 31). – b) einer Tätigkeit, die Störung, opportuna, Plin. ep.: in litteris sine ulla interpellatione versari, Cic. – II) die gerichtl. Belangung, Klage, ICt.
quatinus ‥ ea quae ad Christianae religionis notitiam prodesse possunt sine ~one vel discussione aliqua a vobis audirent
ipsum ‥ maxime tanti amici benivolentiae congratulantem ad regis ~onem celerem et ultroneum accipit comitem
viro cui non opus est apud ‥ vestre paternitatis experientiam ~o commendaticia
cujus [sc. Christi ] sacerdotii ~onem pro nobis pulcherrime commendans apostolus ait ‘hic autem ‥’ [] –5 Hebr. vii 24
emunda me Emmanuhel ab omni inquinamento carnis ‥ per tuorum innocentum ~ones purissimas
[Christus ] salvat per ~onem humanitatis suae
ad Creatorem meum abeundi licentiam postulo sitque uniuscujusque pro me ~o sedula
per ~onem [ME: ] Marie aqua ‥ convertebatur in vinumbone
quomodo infantula ‥ per devotam ~onem dicti gloriosi viri fuit a simili morte ad vitam pristinam reparata
districta ~one(v. 2
ego decanus de H. ad specialem ~onem predicte Petronille et rogatum sigillum officii mei ‥ presentibus apposui
unde dominus tuus terram tuam ‥ occupavit, pensionem vertens in proprietatem, nec formidans ~onem
interpellātĭō, (13) ōnis, f. (interpello), ¶ 1 interruption, interpellation : Cic. Part. 30 ; de Or. 2, 39 || interruption, obstacle : Cic. Fam. 6, 18, 5 ¶ 2 citation, sommation : Ulp. Dig. 5, 1, 23.
- 1. (tijdens het spreken) het in de rede vallen;
- 2. (bij een bezigheid) storing; ➤ in litteris sine ulla interpellatione versari (Cic.).
De Interpellatione servorum. Quod si quis in judicio pro servo Interpellatus fuerit, etc.Vide Interpellator.
interpellatiō ōnis, f
- interpello, a speaking between, interruption.