intersero
intersero, to place between, interpose, add
inter-sĕro, sēvi, sĭtum, 3, v. a. [1. sero],
- to sow, plant, or set between: malleolum vitibus, Col. 3, 16, 1; 3, 9, 7: pomis intersita, Lucr. 5, 1377.—
- II With se or pass., to come between, lie between: si se vallis interserat, Pall. Aug. 11, 2: nullis ossibus spinisve intersitis, Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence, P. a., intersĭtus, a, um, put between, interposed: quatuor venti, Gell. 2, 22: area vacanti intersita, Gall. ap. Gell. 16, 5, 3; Ap. Apol. p. 301.
inter-sĕro, sĕrŭi, sertum, 3, v. a. [2. sero],
- to put or place between, to interpose, add: causam interserens, Nep. Milt. 4, 1: oscula mediis verbis, Ov. M. 10, 559.
1. inter-sero, sēvī, situm, ere, dazwischensäen, -pflanzen, -setzen, malleolum vitibus, Colum.: pomis intersita, Lucr.: intersitis buxeis fruticibus, Colum.
2. inter-sero, ere, dazwischenfügen, einfügen, einlegen, einstellen, oscula mediis verbis, Ov. met. 10, 559: vilia gravibus populis arma, Claud. b. Get. 397: limitaneis militibus quinquagenos et sexagenos (tirones), Vopisc. Prob. 14, 7: si se vallis interserat, Pallad. 9, 11, 2: übtr.: in der Rede, has exornationes, Cornif. rhet. 4, 32: nihil doli, nihil fraudis, Ambros. de off. 3, 6, 40: causam interserens, unter dem Vorgeben, Nep. Milt. 4, 1.
1 intersĕrō, (16) sēvī, sĭtum, ĕre, tr., planter, semer entre : Col. Rust. 3, 16, 1 ; Lucr. 5, 1377 || [avec se ou au pass.] se trouver entre : Pall. 9, 11, 2 ; Plin. 9, 45.
2 intersĕrō, (16) sĕrŭī, sertum, ĕre, tr., entremêler : Ov. M. 10, 559 ; H. 4, 32.
inter-serō —, —, ere,
- to place between, interpose, add: oscula mediis verbis, O.—Fig.: causam, se esse, etc., allege as a pretext, N.