intersitus

inter-sĭtus, a, um, P. a., v. 1. intersero fin.

1. inter-situs, a, um, dazwischen gelegen, -befindlich, areā vacanti intersitā, Ael. Gall. bei Gell.: nullis ossibus spinisve intersitis, Plin.: secundi quattuor (venti) intersiti sunt inter primores duos apud orientem occidentemque, Apul.: inter deos atque homines naturā et loco quasdam divorum potestates intersitas, Apul.

2. intersitus, a, um, Partic. v. 1. intersero, w. s. inter-sono, āre, dazwischentönen, mediis intersonat Orpheus remigiis, singt mitten zwischen den Ruderern, Stat. Theb. 5, 344.

1 intersĭtus, a, um, part. de intersero 1.

2 intersĭtus, a, um, placé entre : Gell. 2, 22 ; Gall. d. Gell. 16, 5, 3.