intersertio
intersertio, ōnis, f. (2. intersero) = ἐπιφωνούμενον, der Ausruf, als rhet. Fig., Auct. carm. de fig. 73. p. 66 H.
pro ‥ ~one delez whyke in prato
intersertĭō, ōnis, f. (intersero 2), épiphonème, exclamation : Carm. fig. 76.