intersto
inter-sto, stĕti, 1, v. n. and a.,
- to stand or be between or in the midst of (post-class.): tempus interstat, Amm.22, 11, 3; 16, 9, 4. —With acc., Avien. Perieg. 849.
inter-sto, stetī, u. stitī, āre, dazwischenstehen, -sein, a) im Raume, m. Acc., interstatque iugo mediam (Asiam), Avien. descr. orb. 840. – b) in der Zeit, dum ad Chionitas et Eusenos haec scripta mittuntur, tempus interstitit longum, Amm. 16, 9, 4: cum tempus interstetisset exiguum, Amm. 22, 11, 3.
interstō, stĭtī ou stĕtī, āre, ¶ 1 intr., être placé dans lʼintervalle, se trouver entre : Amm. 16, 9, 24 ; 22, 11, 3 ¶ 2 tr., séparer par le milieu : Avien. Perieg. 840.