interstitio
interstĭtĭo, ōnis, f. [intersisto].
- A pause, respite, interval, Gell. praef. init.; id. 20, 1, 43.—
- II A difference, distinction: interstitio fieri quae poterit singulorum, cum, qui Juppiter fuerat, idem possit existimari Mars esse? Arn. 6, 198.
interstitio, ōnis, f. (intersisto), I) das Stillestehen, der Stillstand, negotiorum, Gell. praef. § 1: iuris quasi interst., Gell. 20, 1, 43. – II) der Unterschied, duarum rectarum, Gromat. vet. 298. – III) der Zwischenraum, limitaris, Gromat. vet. 206, 8. – ➳ Arnob. 6, 12 Reiffersch. interstinctio.
interstĭtĭō, ōnis, f. (intersisto), ¶ 1 espace entre : Grom. 206 ¶ 2 cessation, répit : Gell. 20, 1, 43 || distinction, différence : v. interstinctio.